Ελληνας επιστήμονας ανακάλυψε δεύτερο κώδικα «κρυμμένο» στο DNA

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="background-color: white; clear: both; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtY3Zu6ZLYBUTf8S2BGQcQGQwntC5_MtteiT8giP17ikdGIL2ouuaDW6sRZGP6lL8BDQSiSHfYoWVvxVlkCcTwc0ujpDKKdPbU3GeufqXnsoJUs-BVBscqpw26KF8zX5uWoQvvluYk8MQ/s1600/dna.jpg" imageanchor="1" style="color: #999999; margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-decoration: none;"><img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtY3Zu6ZLYBUTf8S2BGQcQGQwntC5_MtteiT8giP17ikdGIL2ouuaDW6sRZGP6lL8BDQSiSHfYoWVvxVlkCcTwc0ujpDKKdPbU3GeufqXnsoJUs-BVBscqpw26KF8zX5uWoQvvluYk8MQ/s400/dna.jpg" style="-webkit-transition: all 0.7s ease; border: 1px solid rgb(230, 228, 228); height: auto; max-width: 100%; padding: 3px; transition: all 0.7s ease;" width="400" /></a></div> <br style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px;" /> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Γιάννη Σταματογιαννόπουλο, καθηγητή γενετικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, βρήκαν έναν δεύτερο γενετικό κώδικα μέσα στο DNA. O κώδικας αυτός περιέχει πρόσθετες πληροφορίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες «διαβάζουν» τον κανονικό κώδικα του DNA και εξηγούν τις μεταλλάξεις του από άποψη υγείας. Έτσι η ανακάλυψη μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους για τη διάγνωση και θεραπεία πολλών ασθενειών.</span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο κορυφαίο επιστημονικό περιοδικό «Science», πραγματοποίησαν την έρευνά τους στο πλαίσιο της «Εγκυκλοπαίδειας Στοιχείων DNA», γνωστού και ως διεθνούς Προγράμματος ENCODE. Το εν λόγω πρόγραμμα χρηματοδοτείται από το Εθνικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Ανθρωπίνου Γονιδιώματος των ΗΠΑ και έχει ως στόχο να ρίξει άπλετο φως στο πού και πώς αποθηκεύονται στο ανθρώπινο γονιδίωμα οι εντολές για τις διάφορες βιολογικές λειτουργίες του οργανισμού.</span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">Από τότε που αποκωδικοποιήθηκε για πρώτη φορά ο γενετικός κώδικας στη δεκαετία του ΄60, οι βιολόγοι υπέθεσαν ότι αυτός χρησιμοποιείτο αποκλειστικά για να καθοδηγεί τη δημιουργία των πρωτεϊνών. Όμως η ομάδα του Σταματογιαννόπουλου ανακάλυψε πως το γονιδίωμα χρησιμοποιεί τον γενετικό κώδικα για να «γράψει» δύο διαφορετικές «γλώσσες» βιολογικού προγραμματισμού. Η μία κωδικοποιεί και κατευθύνει τις πρωτεΐνες και η άλλη καθοδηγεί το κύτταρο σχετικά με το πώς τα γονίδια θα ελέγχονται. Η μια «γλώσσα» είναι «γραμμένη» πάνω στην άλλη και γι' αυτό ο δεύτερος κώδικας είχε παραμείνει για τόσο καιρό κρυφός.</span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">«Εδώ και πάνω από 40 χρόνια», δήλωσε ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας, «υποθέταμε ότι οι αλλαγές στο DNA που επιδρούν στον γενετικό κώδικα, έχουν επίπτωση απλώς στη δημιουργία των πρωτεϊνών. Τώρα ξέρουμε ότι αυτή η έως τώρα κεντρική υπόθεση για την ανάγνωση του ανθρωπίνου γονιδιώματος αποτελούσε μόνο το ήμισυ της εικόνας. Τα νέα ευρήματα φανερώνουν πως το DNA είναι μια απίστευτα ισχυρή συσκευή αποθήκευσης πληροφοριών, την οποία η φύση έχει αξιοποιήσει με απρόσμενους τρόπους».</span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">Ο κανονικός γενετικός κώδικας χρησιμοποιεί ένα βιοχημικό «αλφάβητο» 64 «γραμμάτων», που λέγονται κωδικόνια. Η ομάδα του Σταματογιαννόπουλου βρήκε ότι μερικά κωδικόνια μπορούν να έχουν δύο «νοήματα», ένα (ήδη γνωστό) που αφορά τη δημιουργία των πρωτεϊνών και ένα δεύτερο (άγνωστο έως τώρα) που αφορά τον έλεγχο των γονιδίων. Οι δύο αυτοί κώδικες φαίνεται να έχουν εξελιχτεί διαχρονικά σε συνάφεια μεταξύ τους. Έτσι, οι εντολές που αφορούν τον έλεγχο των γονιδίων (ο δεύτερος κώδικας) βοηθάνε να σταθεροποιηθούν ορισμένα επωφελή για τον οργανισμό χαρακτηριστικά των πρωτεϊνών.</span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">Η σημασία της ανακάλυψης είναι δυνητικά μεγάλη για το πεδίο της ιατρικής και της φαρμακευτικής. «Το γεγονός ότι ο γενετικός κώδικας μπορεί να γράφει ταυτόχρονα δύο είδη πληροφοριών, σημαίνει ότι πολλές αλλαγές στο DNA που φαίνονται να μεταβάλουν τις αλληλουχίες των πρωτεϊνών, μπορεί επίσης στην πραγματικότητα να διαταράσσουν τα προγράμματα ελέγχου των γονιδίων και έτσι να προκαλούν ασθένειες», δήλωσε ο Σταματογιαννόπουλος.</span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;"><br /></span></div> <div style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px; text-align: justify;"> <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif; font-size: medium;">Ο ελληνικής καταγωγής επιστήμονας σπούδασε βιολογία στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ της Καλιφόρνια και ιατρική στο πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον, ενώ ειδικεύτηκε στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου Χάρβαρντ και στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.</span></div> <br style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px;" /><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: Verdana, Geneva, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 19.1875px;">ΑΠΕ-ΜΠΕ</span></div>

Ελληνας επιστήμονας ανακάλυψε δεύτερο κώδικα «κρυμμένο» στο DNA

Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Γιάννη Σταματογιαννόπουλο, καθηγητή γενετικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον ...

Διαβάστε περισσότερα »

Σύμπαν χωρίς χρόνο

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="background-color: white; clear: both; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU-65Lr0Dd15-y5xAjs9DDeu8MF6RDkOqsOvq9fyhyrdC6_sTC1B0ek_zVF9_HO4CbiAZmOwIqeVvQOLQomzEL1NKvj4SBUWUzgrXZQkKeRgQMgEMOgQlAxuw_vPDsf3qSpjstZgFqQxg/s1600/kbantiki-fusiki.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; color: #de7008; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><span style="font-size: large;"><img border="0" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjU-65Lr0Dd15-y5xAjs9DDeu8MF6RDkOqsOvq9fyhyrdC6_sTC1B0ek_zVF9_HO4CbiAZmOwIqeVvQOLQomzEL1NKvj4SBUWUzgrXZQkKeRgQMgEMOgQlAxuw_vPDsf3qSpjstZgFqQxg/s320/kbantiki-fusiki.jpg" style="border-width: 0px;" width="320" /></span></a></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;"><b><i>Τα εργαλεία που αναπτύχθηκαν τον περασμένο αιώνα για την περιγραφή της φύσης είναι δύο ειδών: αυτά που έχουν να κάνουν με φαινόμενα του μικρόκοσμου, στα οποία κυριαρχούν οι νόμοι της κβαντικής φυσικής, κι εκείνα που περιγράφουν τι συμβαίνει στις μεγάλες κλίμακες, όπου η βαρύτητα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, και περιγράφονται από τη γενική θεωρία της σχετικότητας.</i></b><o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;"><b>Έ</b>να από τα μεγαλύτερα προβλήματα της επιστήμης σήμερα, είναι πως...</span></span></div> <span style="font-size: large;"><a href="" name="more" style="background-color: white; color: #de7008; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"></a><span style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;">οι δύο αυτές δε συμβαδίζουν: όταν εξετάζονται υπό ενιαίο πρίσμα, προκύπτουν πολλοί απειρισμοί, κάνοντας τη θεωρία ανεφάρμοστη στην πράξη.</span><o:p style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"></o:p></span><br /> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Σύμφωνα με πολλούς θεωρητικούς φυσικούς το πρόβλημα αυτό της σύγχρονης φυσικής ίσως να βρίσκεται στα θεμέλιά της, και πιο συγκεκριμένα στην ίδια τη φύση του χώρου και του χρόνου. Υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν πως ο χωροχρόνος δεν θα πρέπει να λαμβάνεται ως ένα ανεξάρτητο υπόβαθρο στο οποίο εξελίσσεται η θεωρία, αλλά να προκύπτει από αυτή.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Μία προσπάθεια για την ενοποίηση κβαντομηχανικής και γενικής σχετικότητας έγινε στα μέσα της δεκαετίας του ’60, όταν οι Τζον Γουίλερ και Μπράις Ντε Βιτ συνένωσαν σε ένα κοινό πλαίσιο φαινομενικά αντιφατικές ιδέες από τις δύο θεωρίες, καταλήγοντας στην εξίσωση Γουίλερ-Ντε Βιτ. Η σημασία της είναι πως εξαλείφει πολλούς από τους ενοχλητικούς απειρισμούς των ενοποιημένων θεωριών.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Εάν όμως επίλυνε ορισμένα προβλήματα, η συγκεκριμένη σχέση εισήγαγε κάποια άλλα. Συγκεκριμένα, ο χρόνος φαίνεται να μην παίζει ρόλο στη σχέση Γουίλερ-Ντε Βιτ. Εάν κάτι τέτοιο ίσχυε, τίποτε δε θα άλλαζε ποτέ στο Σύμπαν, κάτι που ασφαλώς δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Το 1983 όμως, οι Ντον Πέιτζ και Γουίλιαμ Γούτερς υπερκέρασαν αυτό το εμπόδιο, μέσω του φαινομένου της κβαντικής διεμπλοκής, σύμφωνα με το οποίο δύο σωματίδια που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μοιράζονται κάποιες από τις κβαντικές τους ιδιότητες. Οι δύο φυσικοί έδειξαν πως ένα ρολόι το οποίο έχει αλληλεπιδράσει μέσω διεμπλοκής με το υπόλοιπο Σύμπαν θα φαινόταν να μετράει το χρόνο που περνάει, όμως για ένα υποθετικό παρατηρητή που θα βρισκόταν εκτός Σύμπαντος, τα πάντα θα φαίνονταν στατικά και άχρονα.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Φυσικά, μια πειραματική επιβεβαίωση της παραπάνω ιδέας θα ήταν αδύνατη, καθώς δε νοείται παρατηρητής εκτός Σύμπαντος. Ωστόσο, μία ομάδα φυσικών από το Τορίνο της Ιταλίας, κατάφερε να προσομοιώσει τη συγκεκριμένη πρόβλεψη, δημιουργώντας ένα εικονικό Σύμπαν, που αποτελείται μόνο από δύο φωτόνια.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Οι φυσικοί επιβεβαίωσαν πράγματι πως ο χρόνος είναι ένα δευτερεύον φαινόμενο που προκύπτει μόνο για παρατηρητές εντός του Σύμπαντος, αλλά είναι απών για οποιονδήποτε παρατηρητή εκτός Σύμπαντος.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Πρόκειται αναμφίβολα για ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα, το οποίο αποδεικνύει για πρώτη φορά πως ο χρόνος ίσως να είναι ποσότητα δευτερεύουσας σημασίας στην περιγραφή της φύσης. Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές θα είναι να προχωρήσουν στη μελέτη παρόμοιων φα<a href="http://hassapis-peter.blogspot.gr/" style="color: #de7008;"><span style="color: black;">ι</span></a>νομένων σε μεγαλύτερα μοντέλα-Σύμπαντα, ώστε να καταφέρουν να περιγράψουν ό,τι παρατηρούμε σε κοσμική κλίμακα.<o:p></o:p></span></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-size: large;"><br /></span></div> <div class="MsoNormal" style="background-color: white; font-family: Georgia, Times, serif; font-weight: bold;"> <span style="font-family: Georgia;"><span style="font-size: large;">Πηγή:  <a href="http://www.naftemporiki.gr/story/721664" style="color: #de7008;"><span style="color: windowtext;">naftemporiki.gr</span></a></span></span></div> </div>

Σύμπαν χωρίς χρόνο

Τα εργαλεία που αναπτύχθηκαν τον περασμένο αιώνα για την περιγραφή της φύσης είναι δύο ειδών: αυτά που έχουν να κάνουν με φαινόμενα του...

Διαβάστε περισσότερα »

Ο μεσημεριανός ύπνος και τα ευεγερτικά του αποτελέσματα

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjY9yJVYusKVhSghVatHSP5qkQQXgf1PcBdTgs8evyBSmYkGyDBiXRGifuuaAzdhh-6ztm9ryIr0geHr1A5iNxRXYHBvgenaDjdt6Salda7J8kP8tyLP8u0PwEFzGokrILOrDYIOzU7y5KB/s1600-h/STAUROS1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443416608326448306" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjY9yJVYusKVhSghVatHSP5qkQQXgf1PcBdTgs8evyBSmYkGyDBiXRGifuuaAzdhh-6ztm9ryIr0geHr1A5iNxRXYHBvgenaDjdt6Salda7J8kP8tyLP8u0PwEFzGokrILOrDYIOzU7y5KB/s200/STAUROS1.jpg" style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 131px; FLOAT: left; HEIGHT: 166px; CURSOR: hand" /></a><br /><div><strong>γράφει ο καθηγητής φυσικής αγωγής Σταύρος Λιλόγλου<br /></strong><p><span style="font-size:130%;">Εκτός από τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, ο μεσημεριανός ύπνος βελτιώνει αισθητά και την ικανότητα μάθησης, επιβεβαιώνουν τα τελευταία πειράματα. Οι ερευνητές υπολογίζουν μάλιστα ότι 90 με 100 λεπτά σιέστας είναι το ιδανικό για την αναζωογόνησης της μνήμης.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Όπως αναφέρει το περιοδικό Economist, o Δρ Μάθιου Ουόκερ στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ εστιάστηκε στη λεγόμενη επεισοδιακή μνήμη, η οποία αφορά την απομνημόνευση συγκεκριμένων γεγονότων, σε αντιδιαστολή με τη διαδικαστική μνήμη, η οποία αφορά μαθημένες δεξιότητες όπως η οδήγηση ενός αυτοκινήτου.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Στην έρευνα του Δρ Ουόκερ συμμετείχαν 39 εθελοντές, οι οποίοι πήραν μέρος σε δύο συνεδρίες απομνημόνευσης, μία το μεσημέρι και μία στις 6 το απόγευμα, και προσπάθησαν να απομνημονεύσουν 100 συνδυασμούς εικόνων και λέξεων.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Οι μισοί από τους εθελοντές έμειναν άυπνοι μεταξύ των δύο συνεδριών, ενώ οι υπόλοιποι είχαν την ευκαιρία να κοιμηθούν ενδιάμεσα περίπου 100 λεπτά.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Η ομάδα που είχε κοιμηθεί το μεσημέρι παρουσίασε σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις, ανακοίνωσαν οι ερευνητές στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης.</span></p><br /><p><strong><span style="font-size:130%;">Μεταφέροντας αναμνήσεις</span></strong></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Προηγούμενες μελέτες είχαν καταδείξει ότι ο ύπνος γενικά παίζει σημαντικό ρόλο στην εδραίωση αναμνήσεων που έχουν ήδη σχηματιστεί στον εγκέφαλο. Με άλλα λόγια, η στέρηση ύπνου ίσως μας κάνει να ξεχνάμε πράγματα που μόλις είχαμε μάθει.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Η νέα έρευνα δείχνει ότι ο μεσημεριανός ύπνος επιτελεί μια επιπλέον λειτουργία, να προετοιμάζει τον εγκέφαλο για τη δημιουργία καινούργιων αναμνήσεων. Δείχνει, δηλαδή, ότι η στέρηση ύπνου ίσως μας εμποδίζει εξαρχής να απομνημονεύσουμε νέες πληροφορίες.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Οι επιστήμονες πιστεύουν σήμερα ότι οι επεισοδιακές αναμνήσεις αποθηκεύονται προσωρινά σε μια κεντρική περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται ιππόκαμπος. Προκειμένου να εδραιωθούν και να αποκτήσουν μόνιμο χαρακτήρα, οι προσωρινές αναμνήσεις που βρίσκονται στον ιππόκαμπο πρέπει να μεταφερθούν στον προμετωπιαίο φλοιό.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Προηγούμενες μελέτες που βασίζονταν σε ηλεκτροεγκεφαλογραφήματα είχαν δείξει ότι η μεταφορά αναμνήσεων από τον ιππόκαμπο στον προμετωπιαίο φλοιό συνδέεται χρονικά με το λεγόμενο Στάδιο 2 του ανθρώπινου ύπνου.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ιδανική σιέστα διαρκεί 90 έως 100 λεπτά: Τα πρώτα 30 λεπτά αντιστοιχούν σε έναν ελαφρύ ύπνο που βελτιώνει τις κινητικές λειτουργίες, ενώ τα επόμενα 30 λεπτά αντιστοιχούν στο αναζωογονητικό Στάδιο 2. Ακολουθούν 60-90 λεπτά ύπνου REM, φάση κατά τη οποία εκδηλώνονται τα όνειρα.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Στη φάση REM πιστεύεται ότι ο εγκέφαλος συνδέει τις φρέσκες αναμνήσεις με τις παλαιότερες, τις εντάσσει δηλαδή στο πλαίσιο της εμπειρίας.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Τα οφέλη που προσφέρει αυτός ο σύντομος μεσημεριανός ύπνος όχι μόνο είναι αισθητά, αλλά είναι και συγκρίσιμα με τα οφέλη από έναν πλήρη νυχτερινό ύπνο, επισημαίνει ο Δρ Ουόκερ.</span></p><br /><p><span style="font-size:130%;">Η έρευνά του έρχεται εξάλλου να προστεθεί σε παλαιότερες μελέτες που έδειχναν ότι η σιέστα μειώνει τον κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά νοσήματα.</span></p><br /><p>ΠΗΓΗ:in.gr</p></div>

Ο μεσημεριανός ύπνος και τα ευεγερτικά του αποτελέσματα

γράφει ο καθηγητής φυσικής αγωγής Σταύρος Λιλόγλου Εκτός από τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος, ο μεσημεριανός ύπνος βελτιώνει αισ...

Διαβάστε περισσότερα »

Τομογράφοι, συσκευές αιμοκάθαρσης, μονωτικά υλικά, ίνες από fiberglass, έγιναν πραγματικότητα χάρη στην αποστολή στη Σελήνη

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3SKqhwxvtKroRGtJ0ncuAu7KLvWeZNymKQMVjLYk7QOiGduG26k7PdfiJmEOFD-mokOeKyOIj5_bEM9s40r_s0A3T4SeaL5NKByT0Qiz77QGtKsuO3jIc6qzB1hci8eH4SlM2XLoPH_s-/s1600-h/Aldrin.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360333876725463474" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3SKqhwxvtKroRGtJ0ncuAu7KLvWeZNymKQMVjLYk7QOiGduG26k7PdfiJmEOFD-mokOeKyOIj5_bEM9s40r_s0A3T4SeaL5NKByT0Qiz77QGtKsuO3jIc6qzB1hci8eH4SlM2XLoPH_s-/s400/Aldrin.jpg" style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 292px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" /></a><br /><div><br /><p><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Με το «τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα» που πραγματοποίησε την 21η Ιουλίου 1969 ο Νιλ Αρμστρονγκ πατώντας στη Σελήνη, δεν γύρισε μόνο μια σελίδα από τις πλέον σημαντικές των ανθρώπινων κατακτήσεων. Σαράντα χρόνια μετά, η αποστολή του Apollo 11 σηματοδοτεί ακόμα το άνοιγμα οριζόντων στο επιστημονικό πεδίο, ανακαλύψεων που αποδείχθηκαν χρήσιμες και καθοριστικές για τους κατοίκους της Γης. Σαράντα χρόνια πριν, σε κάθε γωνιά του πλανήτη μας, οι άνθρωποι που σαν μαγεμένοι παρακολουθούσαν από τηλεοράσεως την καταγραφή του επιτεύγματος, αδυνατούσαν να φανταστούν τον αντίκτυπο που θα είχε στη ζωή τους η κατάκτηση της Σελήνης, από τους Αρμστρονγκ, Μπαζ Ολντριν και Μάικλ Κόλινς. Ενα μικρό δείγμα τεχνολογικών εφαρμογών εκείνης της αποστολής, που μετεξελίχθηκαν αργότερα από την επιστήμη και υιοθετήθηκαν στη συνέχεια στην καθημερινότητά μας, καθιστά την 40ή επέτειο από την ημέρα που ο άνθρωπος πάτησε στο φεγγάρι, υπόθεση όλων μας.</span></p><br /><p><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>Ιατρική:</strong> Οι μαγνητικοί και αξονικοί τομογράφοι που σήμερα σώζουν ζωές, μέσω της έγκαιρης διάγνωσης ασθενειών, τεχνολογικά είναι απότοκοι συσκευών που ανέπτυξε η NASA για να λαμβάνει ευκρινέστερες διαστημικές φωτογραφίες. Αλλά και οι συσκευές αιμοκάθαρσης δημιουργήθηκαν με βάση τεχνολογία που ανέπτυξε η NASA για τον καθαρισμό τοξικών αποβλήτων. Και όχι μόνο: ακόμα και τα ασύρματα τρυπάνια που χρησιμοποιούνται στα χειρουργεία, κατασκευάστηκαν αρχικώς από τη NASA για να διευκολύνουν τους αστροναύτες στις εργασίες που απαιτούσαν υψηλή ακρίβεια.</span></p><br /><p><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>Κατοικία:</strong> Οι ανιχνευτές καπνού, που σήμερα χρησιμοποιούνται ευρέως σε γραφεία και σπίτια έχοντας σημαντικό ρόλο στη διάσωση ανθρώπων από πυρκαγιές, είναι μετεξέλιξη της τεχνολογίας που αναπτύχθηκε το 1970 από τη NASA αποκλειστικά για το διαστημικό εργαστήριο. Τα μονωτικά υλικά που κατασκευάστηκαν για να προστατεύουν τους αστροναύτες και τα εργαλεία τους από τη θερμότητα και την ακτινοβολία, σήμερα χρησιμοποιούνται για τη μόνωση των κτιρίων. Και τα συστήματα αποστείρωσης νερού που χρησιμοποιήθηκαν στο πρόγραμμα Apollo βρήκαν εφαρμογές ακόμα και στα οικιακά δίκτυα υδροδότησης.</span></p><br /><p><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>Ενδυση - υπόδηση:</strong> Ακόμα και τα… αθλητικά παπούτσια κέρδισαν από το πρόγραμμα Apollo. Τεχνολογία από την κατασκευή των διαστημικών στολών και ιδιαίτερα αυτή της απορρόφησης κραδασμών, που εφαρμόστηκε αρχικά στο πρόγραμμα Apollo, έχει υιοθετηθεί από το σύνολο των κατασκευαστών αθλητικών παπουτσιών. Επίσης οι στολές των αστροναυτών, και ειδικότερα το σύστημα ψύξης που διέθεταν και επέτρεπε στους ταξιδιώτες του διαστήματος να νιώθουν άνετα, χρησιμοποιούνται σήμερα για την κατασκευή στολών οδηγών αγώνων ταχύτητας αυτοκινήτων, εργατών ναυπηγείων, αλλά και για ειδικές στολές ατόμων που πάσχουν από ορισμένες ασθένειες που προκαλούν κακή «θερμορύθμιση» του σώματος. Μετά την πυρκαγιά που στάθηκε μοιραία για τρεις αστροναύτες κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικού διαστημικού προγράμματος, η NASA δημιούργησε υφάσματα άφλεκτα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τις στολές των αστροναυτών, βρίσκοντας εφαρμογή και στα διαστημικά οχήματα. Αυτά τα ίδια υλικά σήμερα χρησιμοποιούνται από πυροσβέστες, στρατιώτες κ.λπ.</span></p><br /><p><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><strong>Περιβάλλον:</strong> Το υλικό που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των στολών των αστροναυτών του προγράμματος Apollo, μεταξύ άλλων θεωρείται σήμερα ένα καλό οικοδομικό υλικό και μάλιστα ιδιαίτερα φιλικό προς το περιβάλλον. Οι ίνες από fiberglass, με επικάλυψη Teflon, δημιουργούν ένα είδος μόνιμου «στέγαστρου», με χαμηλό κόστος, που επιτρέπει να περνά το φως και εξοικονομεί ενέργεια.</span></p></div>

Τομογράφοι, συσκευές αιμοκάθαρσης, μονωτικά υλικά, ίνες από fiberglass, έγιναν πραγματικότητα χάρη στην αποστολή στη Σελήνη

Με το «τεράστιο άλμα για την ανθρωπότητα» που πραγματοποίησε την 21η Ιουλίου 1969 ο Νιλ Αρμστρονγκ πατώντας στη Σελήνη, δεν γύρισε μόνο μια ...

Διαβάστε περισσότερα »

ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ 9/4/2009

<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkXyOI2-1ioMyuMmBRJC0KQQMbxJGI6CrP0VCZ1F-8wsLrbiGqBDavzvOPYI5Dg6iyJB1MPrnTsV5mK1Lv8qHyPI82rvHN13nV7aKCGU-7l1L-90HyOUwiZExxVeLM1w5CrYrLxVyzPKQ/s1600-h/STAUROS.JPG"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323922343033706338" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkXyOI2-1ioMyuMmBRJC0KQQMbxJGI6CrP0VCZ1F-8wsLrbiGqBDavzvOPYI5Dg6iyJB1MPrnTsV5mK1Lv8qHyPI82rvHN13nV7aKCGU-7l1L-90HyOUwiZExxVeLM1w5CrYrLxVyzPKQ/s200/STAUROS.JPG" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" /></a><br /><div align="center"><strong><span style="font-family:arial;font-size:130%;">Επιστήμονες «διάβασαν» το ανθρώπινο μυαλό<br /></span>γράφει ο καθηγήτης φυσικής αγωγής Σταύρος Λιλόγλου<br /></strong></div><br /><div align="center"><strong><br /></strong></div><br /><div align="left"><strong><span style="font-size:130%;">Η ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη μηχανών που θα μπορούσαν να διαβάσουν τη μνήμη, αν και οι ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου καθησύχασαν ότι απέχουμε πολύ ακόμα από τη στιγμή που θα είναι εφικτή η αδιάκριτη ανάγνωση του μυαλού. Επιπλέον θα βοηθήσει στην έρευνα για τις διαταραχές μνήμης που προκαλούν νευρολογικές ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ, ρίχνοντας φως στην εγκεφαλική περιοχή του ιππόκαμπου, που καταγράφει τη μνήμη και εμπλέκεται στον προσανατολισμό του ατόμου στον χώρο.Οι Βρετανοί ερευνητές Ελεάνορ Μαγκουάιρ και Ντέμης Χασάμπης, από το Κέντρο Νευροαπεικόνισης του Ινστιτούτου Νευρολογίας του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου, χρησιμοποιώντας την τομογραφία μαγνητικού συντονισμού (FMRI) που καταγράφει τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο, πήραν μία... γεύση από το νοητικό στάδιο των εθελοντών του πειράματος, μέσα σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας, που δημιουργήθηκε με τη βοήθεια του υπολογιστή. Στην ουσία, οι νευροεπιστήμονες κατάφεραν να διαβάσουν τη μνήμη των εθελοντών σε σχέση με τη θέση τους στον χώρο.Η έρευνα συμβάλλει ώστε να γίνει πιο κατανοητός ο τρόπος που οι σκέψεις και οι μνήμες κωδικοποιούνται στους νευρώνες (τα εγκεφαλικά κύτταρα), κάτι που αν συμβεί ολοκληρωμένα στο μέλλον, θα επιτρέψει την πλήρη ανάγνωση του μυαλού εγείροντας μία σειρά από σοβαρά ηθικά, υπαρξιακά, πολιτικά και κοινωνικά και άλλα ζητήματα.Η τεχνολογία χρησιμοποιείται, προς το παρόν, σε εθελοντές, ενώ ο καθηγητής Ντ. Χασάμπης δήλωσε ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον μία δεκαετία πριν υπάρξουν εφαρμογές της στον τομέα της εγκληματολογίας, μέσω εξέτασης του εγκεφάλου πιθανών υπόπτων που δεν είναι συνεργάσιμοι με τις ανακριτικές αρχές. Σε περίπτωση, πάντως, που τελειοποιηθεί η συγκεκριμένη μέθοδος του εγκεφάλου, θα μπορούσε να εφαρμοστεί ακόμη και σε συνήθεις ελέγχους σε αεροδρόμια ή εκθεσιακούς χώρους, γεγονός που θα οδηγούσε σε μία εφιαλτική κοινωνία.Η μέθοδος αυτή παραπέμπει στην ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ, «Μinority Report», όπου μία εταιρεία έχει ανακαλύψει μία μέθοδο με την οποία προβλέπονται τα μελλοντικά εγκλήματα και έτσι οι δράστες συλλαμβάνονται πριν καν τα διαπράξουν. </span></strong></div>

ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΤΩΝ 9/4/2009

Επιστήμονες «διάβασαν» το ανθρώπινο μυαλό γράφει ο καθηγήτης φυσικής αγωγής Σταύρος Λιλόγλου Η ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη ...

Διαβάστε περισσότερα »