Όταν ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί ένας χρόνος από τις αλλεπάλληλες τραγωδίες , όταν ακόμη οι μνήμες των ανθρώπων που χάθηκαν – κι ήταν πολλοί- είναι νωπές, όταν ακόμη οι άστεγοι ζουν σαν πρόσφυγες στον τόπο τους, όταν ακόμη η γη βγάζει από τα σωθικά της καπνούς, η Νέα Δημοκρατία , δεν είχε το δικαίωμα να εγκαταλείψει κι αυτό το καλοκαίρι τη χώρα στην τύχη των ανέμων και στα σχέδια των όποιων εμπρηστών.
Όφειλε να έχει οργανωθεί, εξοπλιστεί, ενημερωθεί κι ενημερώσει. Είχε υποχρέωση να έχει προσλάβει χιλιάδες σε έμψυχο δυναμικό, να έχει αγοράσει εκατοντάδες σε μηχανικό υλικό, έτσι ώστε οι πυρκαγιές να αποτελούν για το καλοκαίρι του 2008, υπόθεση ρουτίνας κι άμεσης κατάσβεσης.
Αντ΄αυτού βιώνουμε την αδιαφορία μιας Κυβέρνησης που δεν ανησυχεί ούτε καν για την υστεροφημία της κι εγκαταλείπει στο έλεος των καιρικών φαινομένων και στης ανθρώπινης διαστροφής τη φύση και τις τύχες των ανθρώπων της χώρας.
Στο ίδιο έργο θεατές και πάλι με τη Νέα Δημοκρατία να πρωταγωνιστεί σε ένα έργο εγκληματικής αμέλειας, ανικανότητας και ανεπίτρεπτης –για την πολιτική- βλακείας…
Ακυβέρνητοι επί της ουσίας οι πολίτες μπορούν πλέον να επιβιώσουν με σύνθημα τους ένα κλασικό ρητό «ο σώζων εαυτό σωθείτο…» … Τουλάχιστον μέχρι να κληθούν για να ξαναψηφίσουν!